Het huis aan de overkant

In het huis aan de overkant ontwaakt vanochtend niemand, maar het verkeer raast voorbij.

Een man fietst naar de bakker. Iemand haast zich naar kantoor. De supermarkt knipt zijn lichten aan. De poes van de buren steekt over.

Bij de buren wordt de koffie koud. Daar is de radio vanochtend stil.

In het huis aan de overkant ontwaakt vanochtend niemand, en ik schaam me.

De bladeren dwarrelen van de bomen en de zon smelt de vorst. Sinds wanneer ziet de beukenhaag zo geel?

De gazetjesman stopt aan de overkant en stopt een krantje in de brievenbus. Dan rijdt hij naar het volgende huis. Voorbij de diepe gracht en het koude water daarin.

In het huis aan de overkant ontwaakt vanochtend niemand, maar het verkeer raast voorbij.

Bij de buren is het stil. Ze weten niet goed wat te zeggen.

In het huis aan de overkant ontwaakt vanochtend niemand, en ik schaam me.

Ik ken niet eens zijn naam.

Een gedachte over “Het huis aan de overkant

  1. Heel triest… maar ik denk dat je niet alleen bent in deze situatie. Vroeger bij ons in het dorp zou dat niet gebeurd zijn, toen kende iedereen iedereen. Tegenwoordig ken ik bijna niemand meer, zelfs sommige van mijn ( rare) buren bekijken mij misprijzend als ik ze goedemorgen wens. Vriendelijk zijn is blijkbaar niet meer “in”. Ieder voor zich is nu het motto. Echt triest..

    Verzonden vanuit Mail voor Windows

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s